Mijn paradijs

Je ziet ze wel vaker verschijnen in blogland, de blogposts over de ruimte waar het allemaal gebeurt. Wel hier is de mijne. Ik breng er uren door om me bezig te houden met duizend en een dingen. Kijken jullie even mee?

123-123123-134123-133123-128123-131123-139123-146

Advertenties

Op naar Walcheren #2

Op onze tweede dag in Zeeland kwamen we al vroeg uit de veren. Het ontbijt werd in de chalet geleverd. Wat zo zijn voor- en nadelen heeft. Langs de ene kant is het fijn om in je pyjama te ontbijten. Maar langs de andere kies je natuurlijk niet wat je eet. En voor mij zat er niet zoveel lekkers bij. Wat is nu een ontbijt zonder choco?

Na het ontbijt en de nodige wasjes en plasjes trokken we richting Veere. Dit is een prachtig stadje aan het Veerse meer. Daar maakten we een wandeling over de Veerse stadswallen  en maakten we kennis met de geschiedenis. Want ook hier heeft onze meneer Napoleon zijn voetdruk achtergelaten. Bonaparte trok in 1806 richting Zeeland in de hoop Groot – Brittannië te veroveren. Maar dat bleef dan ook bij een droom want de Britse soldaten wonnen de slag. Deze was echter van korte duur. Kort na de overwinning werden deze geveld door de ‘Zeeuwse koorts’ en waren zij gedwongen om terug te keren naar het thuisland.

Daarna maakten we nog een wandeling door het stadje en bezochten we enkele gezellige winkeltjes.

Op de terugweg kwamen we een Franse militaire begraafplaats tegen. Hier liggen 229 Franse soldaten begraven die sneuvelden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Dit gebeurde in mei 1940 toen de Fransen kwamen helpen bij de verdediging van Nederland. Er stond hier ook een prachtig exemplaar van mijn favoriete boom, de treurwilg.

Voor de laatste uitstap trokken we richting Koudekerke om enkele bunkers te bezichtigen. De bunkers maken deel uit van een 60km lange fietsroute doorheen Walcheren. Deze route loopt langs twee musea over de Tweede Wereldoorlog en heel wat andere bunkers. Wij hadden jammer genoeg onvoldoende tijd om deze route te doen. Maar dat geeft ons dan weer een reden om volgend jaar terug te keren.